1. วิธีระบุประเภท: รหัส 4 หลัก
ในไต้หวัน คุณสามารถแยกประเภทของรถบัสได้จากหมายเลขเส้นทาง:
- รถบัสประจำทางในเมือง (市區公車): โดยปกติจะมี 1 ถึง 3 หลัก (เช่น รถบัสสาย 307) ซึ่งจะวิ่งอยู่ภายในเมืองหรือเขตเดียว
- รถบัสทางหลวง/ระหว่างเมือง (國道/公路客運): โดยปกติจะมี 4 หลัก (เช่น 1815, 9006) ซึ่งจะเดินทางผ่านทางหลวงเพื่อข้ามพรมแดนเมืองหรือเขต
วัฒนธรรม 'Commuter' (การเดินทางไปกลับ)
อย่าแปลกใจหากเห็นคิวยาวสำหรับรถบัสรหัส 4 หลักเหล่านี้ในช่วงเวลาเร่งด่วน ชาวท้องถิ่นจำนวนมากอาศัยอยู่ในเมืองใกล้เคียง (เช่น จีหลง หรือ อี๋หลาน) แต่ทำงานในไทเป พวกเขาใช้รถบัสทางหลวงเหล่านี้ทุกวันเหมือนกับการขึ้นรถไฟใต้ดิน ตัวอย่างเช่น รถบัสสาย 1550 จะพาทุกคนจากจีหลงตรงไปยังไทเปในเวลาเพียง 30-40 นาที
2. สถานีขนส่งผู้โดยสาร (轉運站)
ต่างจากรถบัสในเมืองที่จอดตามป้ายริมถนน รถบัสระยะไกลมักจะออกจาก สถานีขนส่งผู้โดยสาร ขนาดใหญ่ในร่ม ซึ่งมักจะตั้งอยู่ร่วมกับสถานีรถไฟหรือสถานีรถไฟใต้ดิน (MRT)
- ไทเป: สถานีขนส่งไทเป (Taipei Bus Station - Q Square) และสถานีขนส่งศาลาว่าการไทเป (Taipei City Hall Bus Station)
- ไทจง: สถานีขนส่งเฉาหม่า (Chaoma) และศูนย์เปลี่ยนถ่ายสถานีไทจง
- ผิงตง: สถานีขนส่งผิงตง (ถัดจากสถานีรถไฟ)
3. ผู้ให้บริการรายใหญ่: คุณสมบัติและแพ็กเกจ
บริษัทต่างๆ เสนอระดับความหรูหราและประเภทเส้นทางที่แตกต่างกัน
- Kuo-Kuang (國光客運):
สี: ม่วง/ขาว
คุณสมบัติ: มีเครือข่ายกว้างขวางเข้าถึงจุดท่องเที่ยวอย่าง ทะเลสาบสุริยันจันทรา, อาลีซาน และเย่หลิว ที่บริษัทอื่นอาจไม่ครอบคลุม
แพ็กเกจ: มักจำหน่าย แพ็กเกจ 'รถบัส + สถานที่ท่องเที่ยว' (เช่น บัตรเข้าอุทยานอาลีซาน + ตั๋วไปกลับ) - Ubus (統聯客運):
สี: เขียว
คุณสมบัติ: เจ้าแห่งความคุ้มค่า มีความถี่ในการเดินรถระหว่างเมืองใหญ่ (ไทเป-ไทจง-ไถหนาน-เกาสง) สูงมาก
แพ็กเกจ: บางครั้งมีตั๋วร่วมกับรถบัสประจำทางในเมือง - Ho-Hsin (和欣客運):
สี: ขาว/แดง
คุณสมบัติ: ทางเลือกแบบ 'หรูหรา' มีชื่อเสียงเรื่อง ที่นั่งชั้นธุรกิจ แบบ 2 แถวพร้อมระบบนวดและทีวีส่วนตัว เหมาะสำหรับการนอนหลับในการเดินทางไกล
แพ็กเกจ: เน้นการอัปเกรดความสะดวกสบายมากกว่าแพ็กเกจท่องเที่ยว - Kamalan (葛瑪蘭):
ขอบเขต: ผู้เชี่ยวชาญเส้นทาง ไทเป ↔ อี๋หลาน
แพ็กเกจ: เสนอแพ็กเกจร่วม 'รถบัส + Taiwan Tourist Shuttle' สำหรับการเที่ยวชมในอี๋หลาน
4. วิธีใช้บริการ: ฉันต้องใช้ตั๋วหรือไม่?
ส่วนที่สับสนที่สุดสำหรับนักท่องเที่ยวคือการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรซื้อตั๋ว และเมื่อไหร่ควรใช้บัตรแตะ นี่คือหลักเกณฑ์ง่ายๆ:
🛑 กรณี A: 'ระบุที่นั่ง' (對號座)
มักใช้สำหรับ: ระยะไกล (เช่น ไทเปไปเกาสง/ไทจง) หรือการเดินทางผ่านทางหลวงหมายเลข 5 (ไปอี๋หลาน)
- กฎ: คุณ ต้องซื้อตั๋ว ล่วงหน้า (เคาน์เตอร์/ตู้ขายตั๋ว/แอปพลิเคชัน/7-11)
- เหตุผล: การยืนบนรถบัสทางหลวงสำหรับระยะทางเหล่านี้ผิดกฎหมาย และผู้โดยสารทุกคนจำเป็นต้องมีหมายเลขที่นั่งที่ยืนยันแล้ว
- กระบวนการ: ซื้อตั๋ว ➝ รอที่ประตูทางออก ➝ แสดงตั๋วให้พนักงานขับรถ ➝ นั่งตามที่นั่งที่ระบุ
🏃 กรณี B: 'ที่นั่งอิสระ' (自由座 / 排隊上車)
มักใช้สำหรับ: เส้นทางเดินทางไปกลับ (เช่น ไทเปไปจีหลง/เถาหยวน) หรือการเดินทางสั้นๆ ระหว่างเมือง
- กฎ: มาก่อนได้ก่อน ไม่ต้องใช้ตั๋ว หากคุณมีบัตร EasyCard หรือ iPASS
- กระบวนการ: เข้าคิว ➝ แตะบัตรเมื่อขึ้นรถ ➝ หาที่นั่งว่าง ➝ แตะบัตรอีกครั้งเมื่อลงรถ
- เคล็ดลับ: สังเกตป้ายไฟ LED ของรถบัส หรือถามพนักงานขับรถว่า: 'Swipe card?' (Bī-Kǎ? - ปีก่า?)